Een nieuw thuis

De afgelopen weekenden ben ik niet thuis geweest vanwege een weekendbaantje. Aangezien de auto bij m’n schoonouders echt in de weg stond hebben zij hem alvast naar ons huis gebracht waar net voldoende ruimte was om ‘m nog in de garage te zetten. De motor(en) en de versnellingsbak staan overigens nog elders opgeslagen.

Dit weekend is de eerste keer dat ik m’n nieuwe/oude auto thuis te zien krijg. Helemaal weggestopt in ’n hoekje staat hij geïntimideerd naast een veel grotere aanhanger in een rommelige garage. Ik heb echter wel alle ruimte nodig om ‘m nieuw leven in te blazen. Dat word dus opruimen. De hele zaterdag ben ik bezig geweest met het verplaatsen van spullen uit de garage naar een logischere plaats om ze op te bergen. Na een hele dag blijft alleen m’n auto, een vouwwagen en een oude kaasweegschaal over.. Missie geslaagd!

Hoewel er veel meer ruimte is gekomen ligt er nog een dikke laag verbouwingsstof wat ik als een bedreiging zie voor m’n auto. De komende weken zal ik iedere keer voor en na het werk de bezem door de ruimte halen om alles spik en span te maken! Aangezien de opslag als oneerbiedig gekenmerkt kan worden voeg ik bij dit bericht alleen een foto van de locatie.

Verassing!

Vandaag heb ik van Piet een mailtje ontvangen een aantal foto’s en links ontvangen voor de ‘voorpret’. En ik moet zeggen dat het inderdaad wel kriebelt bij het zien van de foto’s!

Donderdag kreeg ik een telefoontje van m’n schoonvader; hij had een nieuwe Imp gekocht. Ééntje met een een dubbele carburateur en een aangepaste uitlaat, dus met net iets meer power dan zijn Sunbeam Californian. Een ideale kandidaat voor de iets sportievere Imp die hij altijd nog aan het wagenpark wil toevoegen. Er is alleen één probleem: de auto moet eigenlijk binnen staan en daar staat momenteel nog een andere Imp die van een sloopdood is gered. Deze was jaren geleden overgenomen om omgetoverd te worden tot een rally versie van de auto. Hoewel er de afgelopen jaren weinig aan was gedaan is Piet er wel aan gehecht geraakt en zomaar wegdoen is dan ook eigenlijk geen optie. Op dat moment dacht hij aan mij, ik had immers al eens gezegd dat ik hem graag een keer wilde helpen bij het één of ander. Toen volgde de vraag of ik ‘m niet over wilde nemen om er een eigen project van te maken. Dat was een verrassing!

Het duurde zeker een dag voordat het tot me doordrong wat het eigenlijk betekende. Maar natuurlijk wilde ik als werktuigbouwer graag een auto opknappen! Dat stond zeker nog ergens op mijn ‘ooit nog eens doen’-lijstje, maar hierdoor werd het in één keer een concrete to-do! Een leuk project om de in de zomer mee te beginnen!