Dag 14

Vanmorgen weer fris en fruitig aan de slag om de laatste hand te leggen aan de rechter wielkast. De plamuur groeit ondertussen bijna in m’n neus, dus het wordt wel weer eens tijd voor een ander klusje. Na de laatste laag nog even een laagje spuitplamuur eroverheen gespoten en dan kun je toch duidelijk zien dat witte lak nooit liegt.. Er zitten nog een aantal puntjes op die nog wat aandacht verdienen… Dat pikken we later wel weer even op.

Samen met Michiel ben ik de kofferbak gaan schrobben om te kijken of daar nog plaatsen waren die aandacht verdienden. Hoewel de kitrandjes die erin zitten waren uitgedroogd was er verder geen vuiltje aan de lucht. Dat is toch weer een meevaller.

Volgende op de lijst is het opknappen van de wielophanging. Deze verdient eerst een grondige borstelbeurt waarna een schoonmaakbeurt ook wel geplaatst is. De bedoeling is om deze binnenkort te behandelen met Fertan, vervolgens in de primer te zetten en af te lakken met hoogglans zwarte lak (hoe meer glans hoe harder de lak is mij verteld). Uiteindelijk komt er dan onder de auto nog een laagje tectyl of bitumen overheen om alles helemaal goed af te sluiten.

We hebben ook gepoogd de trommels eens van de binnenkant te bezichtigen. De trommels van linksvoor en rechtsachter gingen er zo af terwijl in de andere twee geen beweging te krijgen is. Het enige wat deze twee gemeen hebben is dat ze beide niet vastgeschroefd zijn met het bijbehorende schroefje omdat deze er niet in kan omdat het gaatje op de trommel niet overeenkomt met het gat in de wielophanging… vreemd vreemd vreemd..

In de loop van de middag kwam Jesse nog even een kijkje nemen met een zak boodschappen van de Brezan. We hebben de radiateur en de plaatjes voor de motor voor de eerste keer in de lak gezet. Volgende week verdienen ze nog een laagje. Jesse bedankt!

Waarschijnlijk wacht er maandag even een andere klus voor mij, maar ik hoop dat ik nog wel een aantal kleine dingetjes kan aanpakken.

Tot dan!

Dag 13

Vandaag is eigenlijk een verlengstuk van gisteren gebleken. Ik ben alleen verder gegaan aan de wielkasten met plamuren en schuren. Omdat ik bij aanvang toch nog niet tevreden was over de linkerkant heb ik die nog even aangepast. Nu is er niet meer te zien (even afkloppen) dat er aan geklust is.

De rest van de dag ben ik bezig geweest met de andere kant. Omdat er een compleet nieuwe verbreder op zit is het lastig om in te schatten hoe de vorm moet zijn na het plamuren… De kenmerkende lijn die boven de wielkast langsloopt was door de ingrijpende veranderingen niet meer als zodanig te herkennen… Daarom dat ik alles op alles gezet heb om dat weer in ere te herstellen. Ik denk dat het morgen niet zoveel werk meer is om de rechterkant ook op te leveren, maar wie weet wat morgen in petto heeft!

Verder zijn mijn ouders vandaag vertrokken voor vakantie, dat houdt in dat ik m’n broertje af en toe even moet helpen op het bedrijf. Daarnaast houdt ik ook de winkel in de gaten dus de kans is groot dat het op de video lijkt alsof ik vaak zeer korte pauzes neem. Heb je dit gelezen, dan weet je wel beter!

Veel valt er dus niet over vandaag te vertellen. Ik zal nog wat fotootjes plaatsen om de verschillen tussen vandaag en gisteren duidelijk te maken.

Dag 12

Vandaag een lekkere lange dag gemaakt, ’s morgens lekker met de deur open, ’s middags de deur dicht tegen de warmte van de zon. Het leuke van een open deur is dat veel mensen die langslopen even een praatje komen maken. Vol enthousiasme alles even laten zien blijft natuurlijk leuk! De kleinzoon van m’n buurvrouw kwam vragen of ik een hotrod aan het bouwen was, op de vraag of hij later ook een auto wilde antwoorde hij enthousiast: “Jaha! Deze!”…

Met nul plamuurervaring ging ik vanmorgen de wielkast te lijf. Uit voorzorg maar een klein beetje gemixt en aangezien de verwerkingstijd slechts 4 minuten is, was dat niet onverstandig. Om alle popnagels en de rand van de aangepopte verbreder netjes weg te werken is er een behoorlijke laag nodig. De eerste lagen zagen er dan ook niet zo netjes uit maar gaandeweg begon het wat te vorderen.

In de middag had ik even zelfs het idee dat we het vandaag wel af konden maken, maar na nog een aantal uur bleek dat de finishing touch toch lastiger is dan gedacht. Gecoached door Michiel bleven hield ik toch de moed erin en denk ik dat we morgen een heel eind kunnen komen. Morgenochtend zal zeker gekenmerkt worden door schuren-plamuren-schuren-plamuren en dat nog een paar keer. Hopelijk ben ik morgen tevreden met de rechterkap die ik zojuist een primer laagje heb gegeven om alle oneffenheden duidelijker uit te laten komen… Hoewel het er nu nog goed uitziet wacht ik nog even tot morgen met feestvieren.

Hier kun je onze bezigheden van vandaag bewonderen:

Dag 11

Vandaag teruggekeerd naar m’n imp na een heerlijk weekend met Marijke! Na wat andere werkzaamheden die ik in de ochtend en het begin van de middag had gedaan kon ik tegen drieën de draad weer oppakken. Omdat de spuitplamuur echt alleen voor zeer kleine oneffenheden geschikt lijkt heb ik besloten de wielkast die we hebben gerepareerd met polyestermatjes eerst nog wat verder op te schuren alvorens er een nieuwe laag plamuur overheen komt. Omdat ik toch aan het schuren was heb ik ook de scheur die in de lak zat herleid tot een scheur in de wielkastverbreder. Dus ik heb meteen alles rondom de scheur goed opgeschuurd en de aan de binnen en buitenzijde een polyestermat gelijmd, in de hoop alle beweging eruit te halen. Morgen zullen we zien!

Aan de andere zijde ook direct de verbreder wat bijgewerkt met zowel matjes als polyesterplamuur. De popnagels moeten toch goed weggewerkt worden, maar ik denk dat er een behoorlijke laag polyester overheen mag de komende dagen om ze echt uit het zicht te laten verdwijnen… Ik hoop iedere dag wat progressie te kunnen melden!

In de avond zijn de gebroeders Vleugel langsgeweest met een MigMag lasapparaat om de gaatjes aan de voorzijde dicht te lassen. Hoewel het proefplaatje heel netjes werd wilde het lassen niet zo lukken op de auto. En na een aantal pogingen zat de tip van het lasapparaat verstopt.. Einde MigMag. Omdat we ook een elektrodenapparaat hadden staan hebben we daar nog twee gaatjes mee geprobeerd, maar omdat dat nog lastiger is lukte het daarmee ook niet erg. Ondanks de goede wil en het enthousiasme van iedereen hebben we toch besloten de poging te staken en wellicht met een ander MigMag apparaat of een Tig machine het over een tijdje nog eens te proberen. Toch erg bedankt jongens! Als je het niet probeert dan wordt het immers nooit wat!

Daarna de boel nog even aan kant gemaakt. Alles staat klaar voor weer een nieuwe dag morgen!

Hier nog wat beeldmateriaal:

Pauze

Vandaag nog even de stukken die ik eergisteren in de Fertan had gezet afgespoeld en te drogen gezet. Verder zal er vandaag niet zoveel gebeuren want ik ga de (andere) auto klaarmaken voor een ritje naar La Lande Simon, 22400 Landéhen, Côtes-d’Armor, Bretagne, Frankrijk. Morgenvroeg vertrek ik met marijke voor een lang weekend, ik heb er zin in!

Als er nou iedere dag iemand iets in het gastenboek schrijft dan kan er iedere dag toch nog iets nieuws worden gevonden! Ik zeg in ieder geval tot volgende week woensdag!

Dag 10

Vandaag lekker weer eens met de deur open gewerkt, wat heerlijk zo’n stralend zonnetje! De dag stond in het teken van de drie P’s, namelijk Popnagels, Primer en Plamuur. We hebben weer eens het gevoel gekregen dat we een auto aan het maken zijn in plaats van slopen! Al met al een lekker dagje zo vlak voor de vakantie.

Na grondig onderzoek hebben we de laatste delen van de oude wielkastverbreder rechtsvoor ook maar weggehaald, het is immers makkelijker om een compleet nieuwe te plaatsen dan een klein deel.. Eigenlijk willen we de bestaande gaten gebruiken, anders zou ik die eerst dicht moeten lassen en vervolgens weer nieuwe boren, niet echt een handige methode… Omdat de gaten vanaf de achterkant niet te bereiken zijn konden we ze niet aftekenen op de nieuwe verbreder. Een afdruk maken met stoepkrijt en water mocht ook niet baten en omdat we geen wattenstaafjes in huis hadden kreeg een vervolgplan ook geen uitvoerstatus… Dan maar de lak van de polyester verbreder afschuren zodat we erdoorheen konden kijken. En dat werkte prima, hoewel het een hele klus was om alles eraf te halen konden we de gaten goed vinden.

Tijdens het schuren heb ik de gelegenheid aangegrepen om de plaats waar de voorspoiler bevestigd was, officieel het “grille surround panel”, een beetje op te poetsen en van de polyesterhars te ontdoen. Voor het aanbrengen van die hars zijn in het verleden alle verflagen verwijderd waardoor er blank staal tevoorschijn kwam. Daarom hebben we alle behandelde plaatsen ook meteen in de primer gezet.

Vervolgens zijn we een poosje bezig geweest met het poppen van de inmiddels doorzichtige verbreder. Zoals in het filmpje waarschijnlijk te zien zal zijn ging dat uiteindelijk best soepel. Ik ben in ieder geval zeer tevreden met het resultaat!

Daarnaast hebben we de wielkast aan de andere zijde, die die we eerder al opgelapt hadden met polyester, in de spuitplamuur gezet om deze helemaal glad af te werken. De oneffenheden kwamen door de egale plamuur goed naar voren, dus daar zijn we nog wel even mee bezig.

Tot zover de werkzaamheden van vandaag. Zie de beelden om de ‘groei’ van de auto te bewonderen!

Dag 9

Vandaag doordat Whatsapp faalde de hele dag alleen aan de slag geweest. Goed om even goed op een rijtje te zetten wat ik wanneer wil doen en wat ik af wil krijgen in deze periode. Wel was een bezoekje aan mijn garage onderdeel van Dave z’n antikater programma, even trots alles laten zien en afgesproken om volgende week woensdag het één en ander te gaan lassen samen.

Gisteren is het natmaken van de gefertande delen niet helemaal gegaan zoals het hoorde, waardoor het resultaat mij niet zinde. Omdat er toch nog verschillende onderdelen gedaan moesten worden heb ik de betreffende onderdelen opnieuw geboend en opnieuw in de Fertan gezet. Deze keer wel hangend in een gebeunde stellage. Er kon nu geen Fertan meer op de onderdelen blijven staan!

Vervolgens heb ik het laatste deeltje bodem schoongemaakt, de vier wielkasten. Één keer met de borstel in de emmer en het water kon alweer worden ververst. Gelukkig is nu alle bende van de bodem, hopelijk blijven we nu zelf en het gereedschap ook een stuk schoner tijdens het klussen!

Omdat ik een groot deel van de dag op een andere plaats aan het klussen was is de video niet zo interessant, maar nog steeds onderdeel van m’n videodagboek:

Dag 8

Vandaag stond in het teken van boenen, vooral veel boenen. De bodem ga ik beschermen met bitumen, maar voor een betere hechting dient de ondergrond schoon te zijn. En als het dan toch schoon is kan ik direct slechte plekken in de oude tectyl wegwerken en goed behandelen. We begonnen de dag arbeidsintensief met een sopje met veel zeep.. Echter schoot dat niet zo erg op omdat het nogal hardnekkig vervuild was… Gelukkig kwam Michiel toen met remreiniger wat een goede ontvettende werking heeft en daarmee ging het al zeker 3 keer zo snel! Dat scheelt nogal als je dacht de hele dag bezig te zijn..

Na nog een half uurtje boenen kwam er opeens een professionele zeep om de hoek kijken. Die hadden we thuis staan buiten mijn weten om. Een beetje verdunt met water kon de zeep met een plantenspuit worden aangebracht. Deze werkte, zelfs verdunt, nog drie keer beter dan de remreinigier. Wisten we dat van tevoren dan hadden we met een uurtje klaar geweest.. Maja zo is het nou eenmaal. Na de intensieve schoonmaakbeurt hebben we voor de zekerheid alle plekken op de bodem weer in de fertan gezet.

Omdat we de schoonmaaksmaak te pakken hadden zijn we doorgegaan met het steunframe (waar de achterwielophanging op bevestigd is) en het plaatje voor het stuurhuis ook gaan schoonmaken. Morgen kunnen die ook in de Fertan na een goede schuursessie. Met een primertje en een laagje lak moeten ook die weer als nieuw op hun plaats terugkomen.

Helaas is het slecht te zien op de foto’s hoe schoon de bodem is geworden. Ik nodig je dan ook graag uit om even in levende lijve een kijkje te komen nemen! Mocht je dat niet redden dan zul je het toch met de volgende beelden moeten doen.

De zevende dag (de rustdag)

Vandaag heerlijk uitgeslapen na een erg gezellige kermis bij Dave, bedankt! Maar toen ik rond drieën weer thuis kwam vond ik dat ik de rust voor een rustdag al wel gehad had en dus ging ik weer aan de slag. Nog een aantal uurtjes in m’n eentje, alle tijd om de verlichting op orde te brengen, wie weet waar we verder nog aan toe komen.

De lampen hoefden alleen nog aangesloten te worden omdat ik het benodigde schakelmateriaal eerder al had opgehangen. Deze klus was dan ook zo gepiept. Het is wel even wennen, de garage lijkt nu meer op een klinisch laboratorium door het witte licht! Gelukkig went alles, en ben ik allang blij met goede verlichting.

Gisteren ben ik nog even met Piet rond de auto gelopen, en eigenlijk kwamen we tot de conclusie dat het wel het beste zou zijn om de hele onderkant even goed aan te pakken. Dat houd in dat ik alles van de bodem af wilde halen. Het stuurhuis aan de voorzijde, de versnellingspook in het midden en aan de achterkant een steunbalk voor de wielophanging. Alles ging zeer gesmeerd waardoor ik aan het eind van de avond alles wat ik wilde weghalen netjes had gedemonteerd. Het enige wat een beetje tegenzat was het losmaken van de stuurkolom die aardig gecorrodeerd leek. Met siliconenspray en een poosje geduld lukte het dan uiteindelijk toch.

Morgen wil ik de complete bodem schoonmaken en checken op nog meer ‘slechte’ plekken zodat deze netjes in de bitumen gezet kan worden!

Toch ook vandaag maar even een videoverslag!

Dies VI

Na een rustdagje in Delft/Amsterdam konden we vanmiddag de klus weer oppikken. Omdat het vandaag zaterdag is kwam ook Jesse het klusteam versterken. Ook ideaal trouwens als er nog onderdelen bij de Brezan nodig zijn, een ex-werknemer, dan krijg je er als klant nog een kopje koffie bij ook!

We hebben eerst de auto een zwieper gegeven zodat we de andere kant van de wielophanging netjes konden weghalen. Na de training van twee dagen geleden ging het vandaag al stukken beter. Op dreef geraakt door ons enthousiasme gingen we af en (bijna) te snel, maar nog niet met blijvende gevolgen. Jesse en Michiel zijn daarna gestart met het kaalhalen van de wielophanging, die er nog zeer goed uit ziet voor z’n leeftijd!

Ik ben tegelijkertijd gestart met het schoonmaken van de onderkant. Sommige delen wilde ik opnieuw in de tectyl, of in ons geval de bitumen zetten. Echter lijkt het mij beter om de hele onderkant maar te doen. Een goede schoonmaakbeurt was dan wel noodzakelijk. Het schrobben neemt wat tijd in beslag, dus daar moeten we nog wel een dagje voor uit trekken, maar dan is de bodem weer voor nog een halve eeuw beschermd!

We zijn ondertussen al zes dagen aan de slag, “en god zag dat het goed was”, hoog tijd voor een rustdag dus!

Hier wat beelden van vandaag: